e.s.t. czyli szwedzki jazz dla początkujących O tym, że jazz może być muzyką trudną w odbiorze, nie trzeba nikogo przekonywać. O fakcie, że jest odwrotnie - próbuje nas przekonać szwedzki projekt Esbjörn Svensson Trio. Nie znaczy to jednak wcale, że muzycy idą na jakikolwiek kompromis natury: mniej jazzu w muzyce - więcej słuchaczy na koncercie; trio postawiło nie na kurczowe trzymanie się formy lecz na prostotę. W nagraniach brak nachalnych popisów wirtuozerii, co oczywiście nie oznacza, że Szwedzi wirtuozami nie są.
Pomysłodawcą i założycielem grupy jest Esbjörn Svensson, urodzony w Västeras. Wychowywał się w umuzykalnionej rodzinie, choć sam swoją edukację rozpoczął dość późno (jak na przyszłego artystę z najwyższej światowej półki), bo dopiero w szkole średniej. Nie przeszkodziło mu to jednak dostać się na sztokholmskie studia muzyczne, gdzie przez 5 lat rozwijał swój unikalny styl. Już kilka lat po otrzymaniu dyplomu, okrzyknięty został jednym z najbardziej obiecujących muzyków na skandynawskiej scenie jazzowej. Svensson jest bez wątpienia artystą świadomym, uwielbiającym muzyczne cytaty z panteonu światowych jazzmanów.
Początki trio datuje się na rok 1990, z wydaniem pierwszej płyty przyszło jednak czekać na rok 1993. Debiutancki album "When Everyone Has Gone" nakreślił drogę, którą zespół miał podążać przez kolejne lata. Wraz z biegiem czasu przyszły nagrody i wyróżnienia: m.in. he German Jazz Award, the German Critics Award za Najlepszy Album Jazzowy Roku czy The Guiness Jazz In Europe Award. Kolejne płyty cieszyły się coraz większą popularnością, tymczasem Svensson koncertował w Europie także z innymi muzykami, chociażby z Nilsem Landgrenem, z którym współpraca uwieńczona została świenym występem na Festival International de Jazz de Montréal w 1998 roku.
W tym samym roku Esbjörn Svensson Trio wydało jedną z najważniejszych swoich płyt (moim zdaniem - jest to ich najlepszy album): "From Gagarin's Point of View". Na krążku panuje niesamowity, magiczny klimat, a piąty utwór, o tytule takim samym jak cała płyta jest genialnym przykładem na to, jak zaciekawić słuchacza, grając jeden motyw przez 4 minuty. Siłą albumu są przepiękne melodie i sekcja rytmiczna delikanie osadzona w tle utworów. Trio zagrało szereg koncertów promujących płytę oraz wzięło udział w ważnym, europejskim festiwalu jazzowym Jazz Baltica. Kolejne lata oznaczają kolejne płyty, nie ustępujące poziomem poprzednim dokonaniom, a także debiut w USA.
Album "Seven Days of Falling" jest chyba najbardziej przystępny słuchaczowi nie obcującemu na codzień z muzyką jazzową, świadczyć o tym mogą pierwsze miejsca zajmowane przez grupę na europejskich listach przebojów muzyki pop. Kolejne płyty wpisują się także w tę tendencję.
Szwedzkie trio zrobiło wręcz milowy krok w kwestii promocji jazzu w komercyjnych mediach; ich koncerty wyłamują się stereotypowi grania 15-minutowych utworów w zadymionych klubach i klubikach. Esbjörn Svensson Trio stawia w tym względzie na nowoczesność pełną gębą: efekty świetlne i wytwornice dymu o których zapewne nawet nie śniło się pionierom jazzowego mainstreamu. Muzycy zdają sobie sprawę, że taka konwencja nie musi odpowiadać wszystkim - szczególnie "konserwatywnym" słuchaczom i krytykom; nie da się jednak ukryć, że to nie do nich w głównej mierze skierowana jest muzyka e.s.t. Można odnieść wrażenie, że Szwedzi chcą przemycić przeciętnemu słuchaczowi jazzowe piękno i stylistykę w łatwo przyswajalnym, niekiedy popowym opakowaniu. I chwała im za to.
mt, 2007-11-15 22:45 | 
