Praca w Norwegii

Perspektywy

   Norwegia jest nieprzeciętnie bogatym i drogim krajem. Kraj jednak potrzebuje wielu pracowników by się rozwijać. Szczególnie wiele dostępnych etatów dostępnych jest w sektorach: naftowym, budowlanym oraz opieki zdrowotnej. Oferty pracy można znaleźć także w internecie, m.in. na stronach norweskich urzędów pracy. Niektóre średnie miesięczne zarobki przedstawiają się następująco (za Statistic Norway):
Kierowcy: 26 200 NOK
Rybacy: 27 525 NOK
Murarze: 26 200 NOK
Elektrycy: 27 600 NOK
Lekarze: 54 810 NOK
Pielęgniarki: 28 099 NOK
Recepcjoniści: 22 004 NOK
Kelnerzy: 21 656 NOK

   Przeciętne wynagrodzenie w Norwegii w roku 2006 wynosiło 170 NOK za godzinę.

Formalności

   Praca w Norwegii, która nie należy do Unii Europejskiej, wymaga nieco formalności. Do Norwegii można udać się bez wizy i pozostawać w niej 3 miesiące bez żadnych formalności. Można też pozostawać w niej przez okres pół roku, jeśli poszukuje się aktywnie pracy. Po tym okresie należy opuścić Norwegię (i ew. do niej wrócić) lub złożyć wniosek o pozwolenie na pobyt. Pozwolenie na pobyt jest równoznaczne z pozwoleniem na pracę.

   Aby starać się o zezwolenie na pobyt należy posiadać umowę o pracę lub ofertę pracy na cały etat zaakceptowaną przez pracodawcę. Umowa lub oferta musi zawierać dane o zakresie pracy i czas na który zostaje zawarta. Ten dokument wraz z kopią paszportu i zdjęciem można złożyć w Norwegii w jednostce policji lub w placówce dyplomatycznej Królestwa Norwegii. Nie powinno się rozpoczynać pracy przed uzyskaniem pozwolenia. Pozwolenie jest wydawane najczęściej na okres 5 lat, które może być przedłużane.

   W Norwegii obowiązują płace minimalne. Wynoszą one około 120-130 NOK za godzinę, w zależności od długości pracy i doświadczenia zawodowego. Normalny czas pracy to 9 godzin dziennie i 40 godzin tygodniowo. Za pracę w nadgodzinach przysługuje pracownikowi zwiększona stawka. 200 % stawki godzinowej za pracę od 21 do 6, w niedzielę i święta oraz 150 % stawki za nadgodziny pracy w zwykłym czasie pracy.

   Mając pracę powinniśmy w Urzędzie Skarbowym (Likningskontor) uzyskać kartę podatkową (Skattekort), której część "del 1" przekazujemy swemu pracodawcy oraz numer ID pełniący rolę PESEL. Jeśli pozwolenie na pobyt nie jest dłuższe niż pół roku można ubiegać się o tymczasowy numer (d-nummer), jeśli jest dłuższe - stały numer personalny dający nieco więcej praw (np. zakup telefonu na abonament).

   Wiele pomocy uzyskasz od norweskich instytucji, także w języku polskim i angielskim. Strony które możesz odwiedzić znajdziesz na podstronie z przydatnymi linkami i adresami.